Vorige week schreef ik een blog over het loslaten van mijn grootste wens: zwanger worden, een eigen baby. Voor mij is dat loslaten van de hoogste categorie. En ik vermoed dat dit ook geldt voor veel andere vrouwen die onbedoeld kinderloos blijven.
Het is niet altijd een keuze die je zelf kunt maken. Soms maakt de natuur die keuze voor jou. Hoewel ik er alles aan heb gedaan om zwanger te worden – of beter gezegd, te kunnen worden – is het niet gelukt. En nu ben ik op een leeftijd waarop het ook niet meer zal gebeuren.
Ik schreef dus vorige week over mijn persoonlijke proces van loslaten: het loslaten van mijn allergrootste wens. Mijn hoofd zegt: het is goed zo, traantje gelaten en door, maar mijn hart zegt iets anders. En daar kom ik nu pas echt achter.
Ik weet dat het goed is om verdriet toe te laten, om te rouwen. Om alle goedbedoelde adviezen van mijn omgeving te horen en daar de positieve dingen uit te halen. Maar dat neemt mijn wens niet weg. Dat heeft tijd nodig. En die tijd neem ik. Tijdens het opruimen in de herfst – het seizoen van loslaten – ontstaat er ruimte voor dat verdriet, maar ook voor rust en acceptatie.
De laatste tijd ben ik ook spiritueel gaan kijken naar manieren om los te laten. Rituelen die helpen om iets echt bewust neer te leggen. Graag neem ik je mee in een paar van die momenten die voor mij waardevol waren.
🔥 Zweethutsessie
In een zweethut gaf ik een vuursteen een intentie mee: het loslaten van mijn kinderwens. Het voelde als een symbolische daad – iets dat ik mocht teruggeven aan de aarde.
🪶 Sjamanistische drumsessie
Samen met mijn man deed ik een sjamanistische drumsessie. Ik ging in gesprek met mijn baarmoeder, waar teleurstelling, boosheid en verdriet opgeslagen lagen. Na al het harde werken – mijn lichaam sterker maken, mijn baarmoeder gezond – was er geen resultaat, behalve die gezonde baarmoeder zelf.
Tijdens de sessie voelde ik zelf weinig emotie. Maar bij mijn man gebeurde het tegenovergestelde: bij hem kwam juist iets los. Een goede vriendin zei later: “Jij hoeft dit niet alleen te dragen. Daarom heeft jouw man het gevoeld. Het was niet zijn emotie, maar die van jou.” Dat raakte me diep.
✍️ Schrijven
Ik schrijf bladzijden vol. Over verdriet en gemis, maar ook over de blijdschap van momenten met mijn neefje en nichtje. En daarna dat besef: dit zal ik nooit met mijn eigen kind kunnen delen. Ik schrijf over mijn man, over hoe hij ermee omgaat, hoe hij mij troost met die ene warme knuffel, die zachte woorden.
En eerlijk is eerlijk: ik schrijf ook over de voordelen van een leven zonder kinderen. Want die zijn er ook.
Er zijn vast nog veel meer rituelen die kunnen helpen om iets los te laten.
Deze hebben mij in ieder geval enorm geholpen.
Welke rituelen gebruik jij om bewust los te laten?
Laat het me gerust weten in een persoonlijk bericht. Delen helpt – altijd.
En misschien laat ik zo andere vrouwen voelen dat ze er niet alleen voor staan.
Sterkte, en zacht loslaten. 🌙
In mijn praktijk kan ik je helpen met loslaten. Maak een afspraak en dan kijk ik graag hoe ik je kan helpen. Al is het een luisterend oor.
